Жэня Іваненка

Досье Жэня Іваненка


Барса!

Адрес: Беларусь, Минск
Происхождение: Менск
Скайп: tabletka-joe
Сайт: online
Следить за пользователем



Нам не известно когда родилась Жэня Іваненка. Она была рождена в городе Менск. Также, мы выяснили, что сейчас она проживает в городе Минск, Беларусь. На вопрос о религии она указала: "Хрысьцiянiн".


Скрытые друзья пользователя:


Скрытые друзья еще не проверялись.

Найти скрытых друзей






Вот, что рассказывает Жэня о себе:
Максім Багдановіч
Пагоня

Толькi ў сэрцы трывожным пачую
За краiну радзiмую жах -
Ўспомню Вострую Браму сьвятую
I ваякаў на грозных канях.

Ў белай пене праносяцца конi,
Рвуцца, мкнуцца i цяжка хрыпяць...
Старадаўняй Лiтоўскай Пагонi
Не разьбiць, не спынiць, не стрымаць.

У бязьмерную даль вы ляцiце,
А за вамi, прад вамi - гады.
Вы за кiм у пагоню сьпяшыце?
Дзе шляхi вашы йдуць i куды?

Мо яны, Беларусь, панясьлiся
За тваiмi дзяцьмi ўздагон,
Што забылi цябе, адраклiся,
Прадалi i аддалi ў палон?

Бiце ў сэрцы iх - бiце мячамi,
Не давайце чужынцамi быць!
Хай пачуюць, як сэрца начамi
Аб радзiмай старонцы балiць...

Мацi родная, Мацi-Краiна!
Ня ўсьцiшыцца гэтакi боль...
Ты прабач, Ты прымi свайго сына,
За Цябе яму ўмерцi дазволь!..

Ўсё лятуць i лятуць тыя конi,
Срэбнай збруяй далёка грымяць...
Старадаўняй Лiтоўскай Пагонi
Не разьбiць, не спынiць, не стрымаць.

Нявесце Каліноўскага  

Недзе поруч ляжалі дарогі, 
Кліч кахання ляцеў ад ніў, 
Але ён не кахаў нікога, 
Бо занадта радзіму любіў. 
Варты лепшага ў свеце кахання, 
Рана скончыўшы мужны палёт, 
Русы хлопец золкім світаннем 
На высокі ўзышоў эшафот. 
Плач людскі барабаны крыюць,
I ад пошчаку глухне зямля. 
На высокую гордую шыю 
Успаўзае змяёю пятля.
3 плачам жоравы пралятаюць. 
Курганы і магільны жвір, 
Непалітая ніва святая, 
Плач жанчын, эшафот і Сібір. 
Нікні гожаю галавою, 
Па нязнанай страце ўздыхай. 
Дарагая, ты стала ўдавою, 
Не пабачыўшы жаніха. 
Вашы кветкі ў лугах завялі, 
Месяц марна згарэў над ракой, 
Ты чакала яго, а стала 
І нявестай і жонкай чужой. 
І чамусьці ў сэрцы, як рану, 
Я нясу твой нязбыты лёс,
Не даруючы ўсім тыранам 
Непралітых табою слёз. 
Непралітых табою слёз